مناجات ماه رمضانی با صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه
دوریــم از رخ مــاه، أین بـقــیــة الله مــانــدیـم در دل چـاه، أین بـقـیـة الله دلتنگ یار بودیم، هر روز، وقت و بیوقت گـفـتـیـم گـاه و بـیـگـاه، أین بـقـیة الله یارب تفضلی کن، خسته شدیم ازین غم بـا مـا کـمـی بـیـا راه، أیـن بـقـیـة الله ماه علی است این ماه، از برکتش به مهدی ما را رسان در این ماه، أین بقیة الله یک شب نجف عطا کن، تا در حریم حیدر گـوئـیـم تـا سـحـرگـاه، أین بـقـیـة الله مانند طـفـل لجـبـاز دم میزنم مکرر أیــن بــقــیــة الله، أیــن بــقـــیـــة الله آب از سرم گذشته، عمرم به سر رسیده از سـیـنـه مـیکـشـم آه، أین بـقـیة الله هر بار روضه رفتیم، هربار گریه کردیم گـفـتـیـم نـاخــودآگــاه، أیـن بـقـیـة الله یک عمر این مصیبت، سوزانده قلب ما را مانده است تـشنهلب شاه؛ أین بقیة الله افتاده گـیـسوی یـار، آن رشتۀ هدایت در دسـت شـمـر گـمراه، أین بقیة الله |